เราเเต่งงานมา 10 ปีเเล้วน่ะครับ 29-10-67 แต่กูก็หย่าแล้วน่ะ ตั้งแต่ปีที่เเล้วลืมอะไรไหม

อดีตก็ให้มันเป็นเรื่องของอดีต อย่าไปคิดถึงมันชั่งมัน

การวางอนาคตต่างหากที่กูต้องคิดถึง

ลูกชายทั้งสองโตขึ้นทุกวัน

ถึงกูจะไม่เป็นที่ต้องการของใครเเต่กูรู้ว่าสำลูกกู เเม่กู พ่อกู น้องกู พี่กู กูสำคัญสำหรับเค้าเสมอ

เพราะฉนั้นกูไม่ต้องมีพวกมึงก็ได้ กูก็ยังเป็นคนสำคัญเสมอ ควย

กูเหนื่อยเเล้วกับการรอคอยกูต้องเดินหน้าต่อไปกูรู้เเล้ว

กูต้องสร้างกำลังใจของกูขึ้นมาใหม่โดยที่กูไม่ต้องการพวกมึงเเล้ว สำหรับกูความรักมึงมันตายไปแล้วตั้งเเต่นานเเล้ว กูหากำลังใจจากพวกมึงไม่ได้แล้ว

เลิกคิดว่ามันจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้แล้วมึงถามหาอนาคตของมึงดีกว่า อย่าลืมมันไปแล้ว ยังไงซ่ะมันก็ต้องไป อย่าให้มันมาถ่วงชีวิตมึงเลย ความรักกับคนที่เค้าไม่รักมึงอ่ะ