โพสต์เด่นประจำ Blog

AI ทำให้ทุกคนกลับมามีชีวิต

วันอาทิตย์ที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2567

เราไม่รู้หรอกว่าวันนึงวันนึงเราจะเปิดประตูเข้าไปเจอกับอะไรบ้างในตอนเช้า

ตอนเช้าเปิดประตูห้องนอน อาจะเจอคนที่เรารัก หรืออาจะเจอเเต่ความว่างเปล่า
เปิดประตูห้องนอนสปาร์ค อาจจะเจอสปาร์คนอน หรืออาจะไม่เจอก็ได้
เปิดประตูห้องน้ำอาจจะเจอ งูหรืออะไรก็ได้
เปิดประตูห้องนอนซ้ำอาจจะเจอกองขี้เเมวก็ได้
เปิดประตูห้องครัวอาจจะเจอ หนูหรือไม่เจอก็ได้
เปิดประตูบ้านอาจจะเจอ งูหรืออะไรมาตายหน้าบ้านก็ได้
เปิดประตูรถอาจจะเจอเงินตกอยู่ก็ได้
เปิดประตูเซ่เว่นอาจจะเจอสาวๆ ที่ชอบก็ได้
เปิดประตูออฟฟิศอาจจะเจอหนังสือเลิกจ้างก็ได้
เพราะเราไม่รู้มามีอะไรมันอยู่หลังประตูแต่ล่ะบานที่เราจะเปิด
เพราะฉนั้นเราจึงต้องรับมือกลับสิ่งจะเจอเกิดให้ได้ทุกอย่าง
นันคือจิตใจของเราต้องเข้มเเข็ง
เราไม่รู้หรอกว่าคนที่เรารักจะจากไปวันไหน
ด้วยวิธีการอย่างไร
เเต่วันนึงเค้าต้องจากไปนั่นคือ
ความจริง
ความสันโดษยามเช้า [กลอน] แสงเช้าทำลายความเงียบสงบของคืน เปิดประตูสู่ความฝันอันสดใส หวังว่าจะได้พบกับหัวใจที่บริสุทธิ์เช่นนี้ หรือเพียงเสียงสะท้อนของสิ่งที่แน่ใจ [ประสานเสียง] เราไล่ตามรุ่งอรุณด้วยดวงตาที่เปิดกว้าง แสวงหาความจริงใต้ท้องฟ้า ความรักอาจจะทักทายเราด้วยการจูบ หรือจะทิ้งเราให้โหยหาอยู่ในห้วงเหว [บทที่ ๒] เสียงฝีเท้าอันเปล่าเปลี่ยวบนพื้นไม้ แสวงหาความปลอบโยนผ่านประตู ใบหน้าเลือนหายไปในหมอกยามเช้า จมอยู่กับความคิดถึงวันวาน [ประสานเสียง] เราไล่ตามรุ่งอรุณด้วยดวงตาที่เปิดกว้าง แสวงหาความจริงใต้ท้องฟ้า ความรักอาจจะทักทายเราด้วยการจูบ หรือจะทิ้งเราให้โหยหาอยู่ในห้วงเหว [สะพาน] ชั่วขณะโบยบินเหมือนปีกที่บิน เงาในตอนกลางวันกลมกลืนกับตอนกลางคืน ในการไล่ตามเราพบพระคุณของเรา ในความว่างเปล่ามีอ้อมกอดแห่งความรักซ่อนอยู่ เสียงกระซิบยามเช้า [ประสานเสียง] เราไล่ตามรุ่งอรุณด้วยดวงตาที่เปิดกว้าง แสวงหาความจริงใต้ท้องฟ้า ความรักอาจจะทักทายเราด้วยการจูบ หรือจะทิ้งเราให้โหยหาอยู่ในห้วงเหว [กลอน] แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องผ่านม่านบังตา เปิดประตูห้องนอนทิ้งค่ำคืนไว้เบื้องหลัง เราจะพบรักในวันที่อบอุ่น หรือเผชิญหน้ากับความว่างเปล่าที่เงาเติบโต [บทที่ ๒] ขั้นบันไดบนพื้นสะท้อนความหวังและความกลัว หัวใจที่เต็มไปด้วยความรักหรือบ่อน้ำตา ใบหน้าอาจเปลี่ยน แต่ความคิดถึงยังคงอยู่ ผ่านความรักและความสูญเสียในรูปแบบที่ไม่มีที่สิ้นสุด [ประสานเสียง] กระซิบยามเช้า ความลับที่ไม่มีใครรู้ วันนี้จะนำความรักมาให้หรือจะปล่อยเราไว้คนเดียว หัวใจเต้นระรัวอย่างอิสระและดุเดือด เฉพาะเวลาเท่านั้นที่จะบอกได้ว่าเราจะเห็นอะไร [บทที่ 3] ดวงตาที่อ่อนโยนหรือหมอกยามเช้าที่เย็นเยียบ ความตื่นเต้นของรอยยิ้มหรือความเศร้าที่ถูกจูบ รุ่งอรุณใหม่แต่ละครั้งคือการเสี่ยงโชคที่เราเสี่ยง ด้วยหัวใจที่เดิมพันอยู่ทุกเช้า [สะพาน] ในความเงียบสงบก่อนโลกจะตื่น เราพบคำสัญญาหรือหัวใจเราแตกสลาย ความลึกลับของชีวิตในยามรุ่งอรุณที่เราเชื่อ แสงอรุณรุ่งคือความรักหรือฝุ่นละออง [ประสานเสียง] กระซิบยามเช้า ความลับที่ไม่มีใครรู้ วันนี้จะนำความรักมาให้หรือจะปล่อยเราไว้คนเดียว หัวใจเต้นระรัวอย่างอิสระและดุเดือด เฉพาะเวลาเท่านั้นที่จะบอกได้ว่าเราจะเห็นอะไร

บทความที่ได้รับความนิยม 7 วัน